Over de beroepsmatige inzet van Ervaringsdeskundigheid:


Ervaringsdeskundigheid in zorg en welzijn is een vrij jong beroep, al zijn er op sommige plekken al vele jaren geschoolde en ongeschoolde collega's aan het werk. Sommigen prefereren de naam "ervaringswerker" of "herstelmedewerker" om verwarring te voorkomen met de uitleg van het woord ervaringsdeskundige in bij voorbeeld deze brede verklaring uit 2013, in "Onze taal". Wij maken hierin geen keuze, dat bepaalt elke deelnemer aan dit platform zelf. U benadert de ervaringsdeskundige als organisatie of zorgvrager dan ook rechtstreeks.


Ervaringsdeskundigheid, zoals hier bedoeld, is kennis te hebben van niet alleen het eigen, maar juist ook andermans herstel van levensontwrichtende ervaringen, en dit door studie en/of werkervaring ten behoeve van anderen te hebben leren inzetten. Dit gebeurt binnen de vrije ruimte die de ED nodig heeft om vanuit wederkerigheid, (h)erkenning, en een ondersteunende grondhouding present te zijn bij zorgvragers en hun netwerk, op een manier die herstelbevorderend is voor de zorgvragers. Er zijn ervaringsdeskundigen in Zorg en Welzijn, van de reguliere GGZ en maatschappelijke opvang, tot geheel door ED gerunde initiatieven. Soms als belangenbehartiger en vertrouwenspersoon, soms als rolmodel, vaak ook als bruggenbouwer. Daarnaast zijn er ook beleidsadviseurs, universitair onderzoekers en lobbyisten actief.


Mensen die meer willen weten over welke beroepscompetenties er zijn vastgelegd, zie het beroepscompetentieprofiel ervaringsdeskundigheid (PDF) (GGZ Nederland et al., 2013), waar de verschillende competenties en niveaus van ongeschoold tot alternatief geschoold, van MBO tot HBO-niveau, beschreven staan:


Beroepscompetentieprofiel Ervaringsdeskundigheid

Voor de beroepsvereniging VvED: zie Vereniging van Ervaringsdeskundigen